Petersen en Freinet op de fiets

Aangezien ik vanuit een Jenaplanschool kom en naar het Freinetonderwijs verhuis kreeg ik een boekje te leen van m'n directrice. Het heet 'Petersen en Freinet, Jenaplan & Moderne school' en handelt over de gelijkenissen tussen het Jenaplanonderwijs en het Freinetonderwijs. Ik las nog maar enkele pagina's in het boekje en stuitte al snel op iets dat interessant bleek te zijn. Een pagina met twee foto's en tekst eronder. Het waren de de foto's van Peter Petersen en Celestin Freineit. Dit waren de bezielers van het Jenaplanonderwijs en het Freinetonderwijs. De pagina vertelde over de plaatsen waar ze werden geboren en waar ze stierven. Zo bleek dat Petersen eigenlijk niet uit Jena kwam maar werd geboren in Grossenwiehe, het noorden van Duitsland. Later verhuisde hij dan naar Jena waar hij z'n onderwijspedagogiek in de praktijk bracht. Freinet daarentegen was een Fransman, geboren in Gars, het zuiden van Frankrijk, en gestorven in Vence. Wat me opviel bij het bekijken van het kaartje dat erbij hoorde was dat Gars en Vence vrij dicht in de buurt van Nice liggen. Na wat opzoekwerk bleek de route van deze zomer vlakbij te liggen zodat een bezoekje aan deze twee dorpen toch wel een must wordt, al is het maar omdat ze vrij afgelegen liggen en rustig en idyllisch lijken. De reis wordt niet enkel een toeristisch tripje, neen, we nemen onze job mee op de fiets!

De Feniks

Je weet het of je weet het misschien niet, maar ik werk sinds een maandje niet meer in Brussel. Ik koos er voor om voluit voor het gentse te gaan en er dan ook les te gaan geven. Momenteel doe ik een vervanging in de Feniks. Dit is niet zomaar een school, maar een Jenaplan school.

U zal zich wellicht afvragen wat dat voor een beest is. Wel, het is natuurlijk een basisschool, maar we pakken er de zaken op een andere manier aan. Zo worden klasgroepen, stamgroepen eigenlijk, gevormd met lln van het 1e tot het 3e leerjaar samen en klasgroepen met lln uit het 4e tot het 6e. Zo bekomt men een mix van leeftijden en niveau's. Op deze wijze kan men de klaspraktijk anders aanpakken en focussen op leren van en door elkaar en ook uit zichzelf door ervaring.
Vier dagen in de week worden de eerste twee lesuren van de dag ingenomen door 'instructie'. Hierbij zitten de lln wel op leeftijd bij elkaar. Hier wordt les gegeven zoals in de reguliere school en de meest essentiële inhouden aangereikt.
Later op de dag komt dan ook kring, zelfstandig werk, project, vrije tekst en hoekenwerk aan bod. Kring houdt in dat de lln praten en vertellen over onderwerpen. Hier wordt ook het project in besproken. In zelfstandig werk krijgen de lln een 'contract' om zelfstandig aan te werken, maar er kan atijd hulp gevraagd worden. Die wordt in eerste plaats aangeboden door de medelln en uiteindelijk ook door de leerkracht, die veel meer een begeleider en opvoeder is in vergelijking met het regulier onderwijs. Project in eigenlijk WO, maar de lln maken alles zelf en zoeken alles zelf op. Vrije tekst is het schrijven van teksten (vaak op basis van tekeningen) die door de lln zelf worden aangebracht. Ze doen dit op regelmatige basis en er wordt meer mee gewerkt. Hoekenwerk wordt tegenwoordig meer en meer overgenomen in het gewone onderwijs, maar stamt uit de alternatieve onderwijstypes. Hier werkt men alleen of in groep aan bepaalde dingen. Zo kiezen ze uit een bouwhoek, computerhoek, knutselhoek, snoezelhoek... Leren uit ervaring is hier de boodschap.

Als je hier meer info over zou willen raad ik jullie aan om google of wikipedia eens aan te klikken.

Zelf sta ik in een stamgroep uit de middenbouw, die bestaat uit lln van het eerste tot het derde leerjaar. Instructie geef ik dan aan de tweede klas. Het leuke aan dit soort onderwijs is dat de grenzen verder liggen dan in een gewone strakke klas. Zo knutselen we veel meer zijn creatiever bezig. De lln verwerven veel meer zelfstandigheid en kunnen beter uit de voeten op sociaal vlak, wat niet wil zeggen dat ze de grenzen (waarden en normen uit onze maatschappij) makkelijker overschreiden. In tegendeel, ze gaan er veel vlotter mee om en zien het nut in van afspraken en regels. Tof, tof, handig dus.

De zesde klas

De meesten onder jullie zullen ondertussen al weten dat ik vanaf 3 september begonnen ben met werken. Vanaf die datum werd ik meester in de basisschool van het Koninklijk Atheneum Etterbeek, kortweg BKA Etterbeek. Het was oorspronkelijk de bedoeling dat ik in het GOK-team zou belanden en de klassen vier, vijf en zes zou begeleiden. Uiteindelijk kreeg ik de zesde klas naar me toegeschoven aangezien de leraar daarvan in ziekteverlof was en pas na een tweetal weken zou terugkomen. Een zesde, niet eenvoudig, zeker niet na m'n ervaring het het 2e jaar van m'n opleiding, maar ik startte dus op 3 september in 6K (K van Kristof die ik vervang).
Alles goed en wel. De vervanging zou maar 2 weken duren. Uiteindelijk bleek drie à vier weken en uiteindelijk tot na de herfstvakantie realistischer. Dat Kristof niet meer zou terugkeren en ik dus een volledig jaar in het zesde zal staan was dus de laatste stap... Onverwacht was het niet echt, maar het was toch even raar. Ik kon dus aan de slag met een kudde kindjes die klaargestoomd moeten worden om volgend schooljaar het middelbaar te gaan betreden.
Het zijn er 26, kindjes, die stuk voor stuk anders zijn op alle mogelijke vlak. De grootste gelijkenis is het feit dat ze allemaal beginnen of bezig zijn met puberen. Geen makkelijke opdracht om de gang van zaken in goede banen te leiden. Maar goed, we doen ons best :) Het werd wel tijd dat het vakantie werd. Na acht weken in volle strijd zijn de kindjes 'op' en hun meester voelt de nood aan rust toch ook al goed. Geen nood, de collega's die al jaren in het vak staan vertonen dezelfde symptomen. Vakantie is dus een noodzaak, zowel voor ons als voor de leerlingen.
Uiteindelijk ben ik al twee maanden bezig met lesgeven, een tijd die echt voorbij is gevlogen. Voor je het weet is het alweer weekend, net zoals het weekend weer veel te kort uitvalt om te doen wat je wou doen. We zitten ondertussen alweer in het midden van de herfstvakantie, die ook al veel te snel voorbij aan het gaan is. Hierna volgen nog 7 weken les, tot het einde van het eerste trimester waarin nog een keertje grote toetsen worden voorzien. Het zal alvast een drukke periode worden, zowel voor de kinderen als voor mij. Als ik goed reken is er momenteel al één vijfde van het schooljaar achter de rug. En eigenlijk moet alles nog goed en wel beginnen...

Gok-job

Jawel, ik heb werk gevonden. Neen, niet in Gent, maar wel in Etterbeek. Je weet wel, een deelgemeente van Brussel, onze hoofdstad.

Ik was net aan zee met Karen toen Els me vroeg op de ochtend uit m'n bed belden. Ze vertelde met dat ze op haar school een leraar zochten voor het tweede leerjaar. Haar directeur had gevraagd of ze niemand kende die werk zocht in die brache. Verdwaasd kreeg ik de directeur aan de lijn die me vertelde wat het probleem was en dat ik die middag nog zou moeten terugbellen met een voorlopig antwoord. Na enig over en weer getelefoneer naar huis belde ik die middag de directeur opnieuw op waarbij hij me vertelde dat het tweede studiejaar al verkocht was, maar nu wel een full-time plaats in de zorgverbreding (GOK) was vrijgekomen.

De volgende dag ging ik naar Gent voor een bevraging op de hogeschool, schreef thuis snel mijn cv, ging dan naar de voorproclamatie waar ik te horen kreeg dat ik geslaagd was en vertrok dan naar Etterbeek voor een gesprek met de directeur. Na anderhalf uur te hebben gereisd kwam ik op de school toe. 'BS 't beekje' ligt in de Europese wijk te midden van een rustige groene zone. Na een kort gesprek bleek dat mijn job nog in nevel gehuld was en er maar een kleine kans meer bestond om daar te kunnen gaan werken. Ik mocht hem op maandag terugbellen om meer te weten te komen. Terug naar huis zonder job dus.

De ochtend nadien kreeg ik weer vroeg telefoon. Dit keer van diezelfde directeur die nu met zekerheid kon zeggen dat de job van gok-leerkracht vacant was. Ik moest dus snel beslissen of ik het al da niet zou doen. Na weer wat heen en weer getelefoneer besloot ik dan de job aan te nemen.

Vanaf één september wordt het dus pendelen tussen Gent en Etterbeek. Het zal vroeg opstaan worden en later thuis komen dan gewoonlijk. De sport zal waarschijnlijk op een lager pitje komen te staan en het sociale zal misschien ook wel wat minder zijn, maar het zal wel een gewoonte worden. In Gent is tot en met januari helemaal geen werk in het onderwijs te vinden, dus was het maar logisch dat ik voor de zekerheid in Etterbeek koos.

>> website Basisschool 't Beekje