Vreugdedansje
Een vreugdedansje? Waarom dan wel? Wel, omdat ik gisteren nog eens een uurtje heb gelopen. Ik kon mezelf motiveren om op zondagmiddag een rondje te gaan lopen in de Bourgoyen. Ik vertrok gewoon thuis, stretchte even aan het fietspad, liep dan de Bourgoyen in, waar men trouwens ongeveer alle paden afgegraven heeft zodat je in een modderbrij mag lopen (eigenlijk wel tof), en liep daar de grote ronde om dan huiswaarts te keren. Dit alles in een mooie tijdsspanne en met een babbel met een oud-schoolgenoot die een stuk trager liep dan ik van ongeveer 50 minuten.
Ik moet zeggen dat het me goed heeft gedaan. Buiten enkel pijntjes tijdens de eerste aantal kilometers op het asfalt was het best oké. Eens op de zachtere bodem in het natuurgebied kwamen alle spieren los om het volle pond te geven. Er zit dus nog snelheid in m'n lijf en de conditie is toch niet zo slecht. Het deed dan ook deugd om te beseffen dat ik de iets meer dan 10 km onder de 50 minuten kon afleggen en toch nog fris aan te komen. De triatlons zijn dan misschien toch een nog niet zo ver van m'n bedshow.