To triathlon or not to triathlon

De triatlons, ze komen eraan. Maar de vraag is, kom ik er wel aan? Aan de ene kant heb ik er wel zin in maar aan de andere kant denk ik er niet klaar voor te geraken. De conditie is absoluut nog niet zoals het zou moeten zijn om over enkele maanden aan een kwarttriatlon deel te nemen. De eerste zou midden of eind mei moeten afgelegd worden, maar dat is momenteel nog vrij onzeker. Ik vervolledig nu wekelijks twee pistetrainingen en één zwemtraining. Ik tracht ook regelmatig een duurloop in te plannen maar dat gebeurt niet al te vaak omdat er dan vaak pijn in m'n onderste ledematen opduikt. Voor fietsen is het nog wat te vroeg omdat het weer het nog niet echt compleet toelaat (lees: te koud).

Als ik er aan enkele wil deelnemen, een drietal, zal ik toch binnen de maan moeten beslissen welke ik zal lopen. De triatlons zullen alvast voor juli plaats moeten vinden aangezien we in het begin van die maand op tocht gaan naar Rome. Momenteel denk ik aan Oostkerke (nabij Damme), Eeklo en Hamme. De inschrijvingen voor de twee eersten zijn nog niet begonnen, maar die in Hamme blijkt aardig wat volk te trekken. Wordt dus vervolgd...

Grijzig

Nee, dit weekend niet. De fiets is al geboend, maar het weer wil niet mee (naar mijn normen toch).
De eliterenners zijn al vertrokken, maar dit amateurke heeft er nog geen zin in. Ik zit trouwens nog steeds te wachten op een telefoontje dat me vertelt dat m'n triatlonstuur eindelijk toe is gekomen, maar njet. Kzal zelf de foon in handen moeten nemen vrees ik. Dat stuurtje zou een boost moeten geven aan m'n conditiepeil, maar dat zei ik toen ik een nieuwe hartslagmeter kocht ook...

Ondertussen zou ik ook de foon moeten nemen en eens bellen naar de afdeling sportgeneeskunde van het UZ want bij iedere looppas stribbelt mijn been tegen, overpronatie, geen toffe dinges... Nou ja, alles op z'n tijd zeker?

Sportief verlies

Het gaat niet goed met m'n sporthelden. Op enkele dagen tijd lieten er twee het leven. Vrijdag berichtte men het overlijden van Benny Vansteelant en gisteren kwam ik te weten dat Colin McRae zijn laatse adem uitblies.

Benny was een dertigjarige duatleet die alles had gewonnen wat er kon te winnen vallen in het duatlonwereldje. Hij werd meermaals wereldkampioen op zowel de korte als de lange afstand. Vorige week werd hij echter aangereden tijdens een trainingsronde waarna hij op intensieve zorgen terecht kwam. Hij leek aan de beterhand zodat hij die afdeling mocht verlaten. Maar zo te zien was het gevaar nog niet geweken en stierf hij enkele dagen later.

Colin was een beroemdheid in de autosport. De man werd wereldkampioen rally in de legendarische blauwkleurige Subaru Impreza en nam ook deel aan Parijs Dakar. De negenendertigjarige coureur werd vereeuwigd in heel wat computergames waar de concurentie een puntje kan aan zuigen. Misschien dacht ie wel in een van z'n games te zitten toen hij de stuurknuppel van z'n heli nam en crashte...

Het is dus een tragische week voor de sport geweest. Niet alleen om deze twee redenen. Zo moest het F1 team McLaren een monsterboete uitbetalen in de spionagezaak, kwetste Tom Boonen zijn knie en werd Herremans voor de rechter gedaagd wegens te hoge inkomsten. Het zijn lastige sportieve tijden.. Het lichtpuntje is de GP van België die deze middag wordt gereden in Francorchamps. Hopelijk zonder verliezen.

Conditie in eerste versnelling

Vier augustus staat voor mij met rood omkringd op de kalender. Dan vindt namelijk de triatlon van Berlare plaats. Ik nam vorig jaar al deel en hoop dit jaar m'n prestatie te evenaren of te verbeteren. Daarom ging ik vandaag nog eens lopen, iets wat ik ruim een maand niet meer had gedaan. Ik was dus benieuw hoe het zou gaan.
Al bij al viel het goed mee. Ik koos voor een korte loop van ongeveer 20 minuten. Ik begon er niet te snel aan zodat ik zeker geen last zou krijgen aan knieën en scheenbenen wat vroeger wel vaak het geval is geweest. Ik dreef langzaam het tempo op en de laatste vijf minuten ging het toch tamelijk hard en toch vlot. Achteraf bleek dat ik een gemiddelde hartslag van 163 haalde. Niet slecht na een poosje "antilopen".
Vrijdag ging ik al zwemmen, dus m'n sportieve activiteit zit duidelijk in de lift. Met m'n nieuwe zwembril (die nog tamelijk wat water binnenlaat) zwommen Joachim en ik eerst 4x100m en daarna nog 500 in één ruk. Tamelijk rustig momenteel, maar de toekomst zal meer zweet en tranen kosten... Over iets meer dan 2 maand moet ik al een deftige conditie hebben, maar met een vakantie naar de Mont Ventoux en een Ardennentrip met de fiets in het vooruitzicht, zal dat hopelijk wel lukken. To be continued...

Vochtdrager

Vocht is en blijft onontbeerlijk voor ons lichaam. Zeker aangezien we voor een groot deel daaruit bestaan. Als je zweet, dan verlies je vocht, de ene keer al meer dan de andere, dat is afhankelijk van de inspanning en temperatuur. Bij warm weer wordt dan ook afgeraden zware inspanningen te doen en dat is mede omdat je heel wat vocht verliest en gedehydrateerd kan raken, zodat je lichaam niet meer naar behoren kan functioneren.

Ongeveer tweederde van het lichaam bestaat uit vrij water. Hiervan bevindt zich ruim 60% in de cellen, ruim 30% rond de cellen (= extracellulaire ruimte) en ca. 8% in de bloedbanen. Zo bevat een lichaam van 80 kg bevat ca. 50 liter water, waarvan 30 liter in de cellen, 15 liter rond de cellen en ruim 5 liter in de bloedbaan.
De opname van water in het lichaam vindt vooral plaats via de mond, maag en darmen (aanbevolen: minimaal 1,5-2 liter per dag).
De uitscheiding (= excretie) van water vindt vooral plaats via de nieren maar ook via de huid (zweten, transpireren) en in mindere mate via de ontlasting. Ook braken en diarree kunnen een belangrijke oorzaak zijn van vochtverlies.
Normaal gesproken zijn de opname en uitscheiding van water in balans (vocht-balans).
Als de hoeveelheid water in het lichaam te gering is krijgt men dorst en vermindert de urineproductie door de nieren. Ook kan in dat geval het natriumgehalte te hoog worden (hypernatriëmie). Als de natriumspiegel daalt (hypo-natriëmie) produceren de nieren juist meer urine om het natriumgehalte weer op peil te brengen.

Bron: Consumed.nl

Het is dus van cruciaal belang dat je gedurende de dag en de inspanning genoeg vocht bijkapt om gezond te blijven. Wat, dat is en keuze die je zelf maakt, maar water me de beste oplossing aangezien het heel goedkoop is in vergelijking met de veel duurdere sportdrankjes. Interessant is Isostar, dat is en soort poeder met een smaakje die samen met water een sportdrank maakt.

Een sportdrank is een speciale drank, die met doorgaans met speciale ingredienten snel de dorst lest, en snel door het bloed wordt opgenomen. Meestal zijn de dranken hypotoon of isotoon, wat inhoudt dat ze weinig koolhydraten en mineralen bevatten. Hierdoor wordt de drank snel opgenomen. Ook vullen ze zouten en mineralen aan, en mogen ze niet zwaar op de maag liggen. Hierdoor zijn ze geschikt om tijdens het sporten te drinken.

Bron: wikipedia.org

Ik gebruik meestal gewoon water, maar op fietsreis gebruik ik vaker de combinatie water-Isostar en uit ervaring leerde ik dat deze combinatie je toch een stukje meer kracht geeft dan enkel op water te gaan rijden.

Al dat vocht moet je uiteindelijk ook meenemen. Op de fiets wordt vaak gebruik gemaakt van ‘bidons’ of drinkbussen. Dat is een soort van fles waarop een mondstuk is aangebracht die je kan openen door eraan te trekken met de tanden. Het vocht kan je dan opzuigen of in je mond laten glijden.

Een andere optie is een ‘Camelbak’ of waterzak. Dit is een systeem waarbij een waterzak in een grote of kleine rugzak gesplaatst wordt, het vocht dat in de zak zit wordt dan door een slangetje dat onderaan de zak bevestigd naar het mondstuk gebracht waar de persoon dan kan drinken. Het voordeel van dit soort vochtdragers is dat je geen lastige beweging moet maken naar onderaan je kader, maar gewoon het mondstuk neemt dat al dicht bij je hangt. Het is dan ook minder gevaarlijk aangezien je voortdurend gefocust kan blijven op de weg. Het ander voordeel is dat je veel meer vocht kan meenemen. Er bestaan waterzakken van 3 liter en meer. Een nadeel kan zijn dat een rugzak op je rug hinder veroorzaakt tijdens het rijden. Sommige mensen kunnen rijden met een zak, anderen dan weer niet.
Zelf reed ik lange tijd met bidons, maar schakelde onlangs over op een Camelbak met het vooruitzicht op een nieuwe fietsreis en de reis naar Frankrijk waar we een aantal dagen zullen rondfietsen met de racefiets en ook de Mont Ventoux zullen beklimmen. Aangezien het op dat moment warm tot heet zal zijn en dus veel vocht zal verliezen tijdens de inspanningen besloot ik een waterzak aan te schaffen waarin ik drie keer zoveel in kan opslaan ten opzichte van de bindons van nu. Samen met de bidons bekom je dan een serieus grote opslagcapaciteit van water.

Have a waterfull trip ;)