Nieuw zadel

Een Brooks zadel. Zag u het al eerder? Waarschijnlijk wel. Je dacht waarschijnlijk, wat een oude peetjesding! Het lijkt inderdaad wel wat zo, maar het zit namelijk wel heerlijk. Nu ja, dat laatste hoorde en las ik toch, want ik kocht de mijne pas vandaag en het moet dus nog wat kilometers ingereden worden om het te voelen. Het moet dus nog gevormd en flexibeler worden om er optimaal van te kunnen profiteren.

Een Brooks zadel is een lederen deck uit puur koeienhuid, bevestigd op een stalen onderstel en vastgehecht met koperen klinknagels. Zelf koos ik voor de Flyer, een trekkingversie die minder breed is dan een stadsfietsversie omdat de positie van het zadel ten opzichte van je stuur quasi even hoog is. Eronder zitten ook twee vrij grote veren die de bulten in de weg moeten verzachten naar m'n achterwerk toe.

De voordelen van een lederen zadel is het dat het zich naar je achterwerk vormt en dus gemakkelijk zit. Het wordt ook nooit warm en verlucht prima door de poreuze eigenschappen van het leder. Bij een gelzadel heb je ook het risico dat je gelzakjes scheuren, maar dat zal je niet tegenkomen bij de mijne.

Het zadel heeft ook wel enkele nadelen, zo moet je hem regelmatig eens invetten en af en toe bijstellen om het leer strak te houden. Ook moet die tijdens regenweer afgedekt worden om uitzakking te voorkomen bij het rijden op een nat zadel.

De firma Brooks is Brits, gevestigd in Smethwick en hebben al ervaring sinds 1866.

www.brooksengland.com

picture: td.tony

Cycling to the coast

Last week, Thomas had an idea. A cycletrip from our home to Oostende, the most central coastcity of Belgium, and back. Good idea I thought. I had to practice my cycle skills a bit more so it came at a good moment. It also was a bank holiday, so time enough to sleep afterwards.

We followed the canal to Brugge. A quiet road along the water with some dusty parts brought us there in no time. After the slower part crossing Brugge, we took the canal Brugge-Oostende which gave us a fast pace again. After a short cookiestop we reached a cobblestone section about 10km from our destination in front of a pub. There it went all wrong. I heard Thomas shouting 'stop, stop'... an saw him flying off his bike and falling onto the ground. Luckily he wasn't hurt much, only some scratches at the knee and leg, but the handlebar of his bike had broken loose from the frame and fork. So, no chance of going further with that bike. After some phonecalls his girlfriends uncle came to pick him up by car.

So I stood there alone, but with an incomplete mission . I still had to cycle to Oostende. It wasn't far anymore. I went in 'aeroposition' in my triathlonbars and half an hour later I rung the doorbell of my uncle. After a refreshment and lunch I met with Thomas at seaside, near the lighthouse, who felt much better by then.

Around 4 pm I jumped back on my bike and rode to my barn called Home. It went fast, but the final couple of kilometer were pretty tough. Luckily I had enough food and water to complete the trip in a comfortable way, although, my but says different things about its comfort...