In Zurich

Ziezo, de eerste dag in Zurich loopt al op z'n einde. Na een achttal uur over de internationale snelwegen en de Zurichse weggetjes kwamen we gisteren rond half 9 geradbraakt aan en dronken we ons stof weg met een drankje op een terrasje.
Vandaag, zaterdag dus, gingen we eerst boodschappen doen in de plaatselijke en ook wel centrale supermarkt. Na onze voedzame aankopen gingen we op pad om m'n slaapmat te gaan aanschaffen waar ik momenteel op lig. Die aankoop werd al enkele maanden geleden beoogd en is nu dus eindelijk volbracht. De expad synmat pump 7 dlx ligt onder m'n buik :)
In de namiddag namen we de bus richting centrum om daar het museum over Zwitserland te bezoeken. Toevallig loopt nu ook de tentoonstelling Witzerland die over humor handelt. Maarten was dan ook niet uit de leeshoek weg te krijgen waar hij een uiterst grappig stripverhaal aan het lezen was. We vonden er ook voorhistorische en Romeinse vondsten.
Na een eindje wandelen kwamen we aan de Zurichzee, een vrij groot meer die gevuld is met allerhande kleine en minder kleine bootjes. Van hieruit kon je in de verte de besneeuwde Alpentoppen zien liggen.
Ondertussen zijn m'n twee metgezellen Maarten en Joachim gaan lopen en ga ik dan nu de aardappelen schillen, huraaay!

The desire to travel

Het reisseizoen komt er stilaan weer aan. Omdat het momenteel toch wel frisjes is is de drang naar iets gezelliger temperaturen aan het openbreken en zo ook de zin om te gaan reizen. Het idee is al ongeveer rond, het uiteindelijke besluit zal dan ook kortbij worden genomen. Het wordt opnieuw een 'biketrip' met Fred. Niet alleen met Fred maar ook met de Duitse Tina die we vorige reis ontmoetten en twee van haar fietskompanen. Het zou gaan om een reis die ik met Fred zal starten in Gent om ons dan in Parijs bij de anderen te voegen en zo naar het zuidelijke Rome te rijden.

We zullen eens de route gepland is onder de machtige Eifeltoren balanceren, het meer van Geneve bezwemmen, de Alpen (net als vorig jaar te voet) doorkruisen en overwinnen, de Ferrari's uit Maranello bewonderen, de warme streken rond Firenze verslijten en een poosje in het klassieke Rome ronddolen. Een mooi vooruitzicht dus.

Maar momenteel is de paasvakantie iets dichterbij die me naar Zwitserland zal voeren, meerbepaald naar Zurich. Maarten zal vanaf volgende week zijn dagen daar vullen door zijn studies daar verder te zetten in het kader van het Erasmusproject. We zullen hem daar een bezoekje brengen zodat hij daar niet wegkwijnt in zijn eenzaamheid.

Met Alpen in de rugzak

Samen met Joachim, Fred en Maarten ging ik op zesdaagse trektocht door de Alpen. We liepen er een deel van de Tour du Mont Blanc, kortweg de TMB.

We vertrokken gepakt en gezakt in Courmayeur (Italië) waarvoor we eerst de Mont Blanc tunnel moesten ondergaan. Het begon nat, die eerste dag, zodat de regenhoezen al onmiddellijk hun dienst konden bewijzen. Het bleef de hele dag maar wateren en het werd zelfs nog erger naarmate de dag vorderde. Gelukkig bleef het laatste en gevaarlijkste gedeelte van de dagtrip relatief droog zodat we refuge Elena (+2000m) veilig en wel bereikten nadat we enkele ijsmassa's en een rivier met verdwenen brug met de nodige voorzichtigheid getemd hadden.

Dag twee begon zonnig en bleef zonnig, wat heerlijk. We startten de trip met een klim tot boven de 2000 meter waar zich de grens met Zwitserland bevond. Na die te hebben overgestoken begonnen we aan een afdaling die lange tijd zou duren. We passeerden er typische koeien met bellen, kletterende bergriviertjes en idylische dorpjes waarvan ik me de naam moeilijk kan herinneren. Na een verfrissende spetterpartij in smeltwater kwamen we op Camping des Glaciers (La Fouly) terecht waar we de nacht zouden doorbrengen.

De derde dag startte alweer met een zonnetje. We gingen weer op pad, deze keer was het doel Champex, waar de camping op ons wachtte. We doorkruisten het prachtige landschap en verorberden ons middagmaal in een van de meest pittoreske dorpjes van de reis. Het dorpje leek wel weggeflitst te zijn uit de middeleeuwen. Na een hevige klim bereikten we Champex waar het rustige meer "Champex-Lac" te bewonderen was. Jammer genoeg waren de weergoden niet trots op onze prestatie en boden die ons een onaangename verfrissing aan terwijl we ons avondmaal wilden bereiden.

Dag vier. Bah, niet echt een topdag aangezien het ongeveer de hele dag regende. Met wat vertraging vatten we onze toch opnieuw aan. Deze trek moest ons naar de refuge in Forclaz brengen dat zich op een hoogte van 1500 meter bevond. Dat werd dus weer dalen en stijgen. Halverwege de dag werden we op Col de Bovine op een hoogte van rond de 2000 meter overvallen door een halve storm. De regen gutste met bakken uit de lucht en de wind blies van haar beste kant. Gelukkig konden we een herberg bereiken waar we kletsnat binnenstapten en ons het mopje 'we zijn volzet' werd toegeslingerd. Na een poosje drogen en een heerlijk soepje te hebben gedronken konden we onze tocht in het zonnetje verderzetten, hoewel de schoenen toch meer "Champex-Lac" aanvoelden... Uiteindelijk bereikten we ons doel van de dag waar we kip met frieten voorgeschoteld kregen. Jawel, dat hadden we meer dan verdiend!

Dag 5 beloofde ook niet veel goeds. We vertrokken in regenkleding en het fut begon al wat uit mijn benen te lopen bij de eerste klim. Goed, het was de enige, maar het was dan ook wel een hele stevige! We moesten immers over de Col de Balme waar de grens met Frankrijk lag. Het onvoorspelbare weer bezorgde ons een hoofd in de mist en dan opnieuw weer een hoofd in de zon. Bovenop de top (ongeveer 2200 meter) mochten we weer genieten van een veel te duur soepje om de afdaling te beklinken. Uiteindelijk kwamen we in de namiddag in Argentière aan waar we onze intrek namen in Gite Belvedère. We gingen op zoek naar de nodige souvenirs (ja, de voorlaatste dag hé), aten een lekkere pizza en speelden een potje Risk tot in de late uren.

De laatste wandeldag was opnieuw zonnig en ik had het idee dat het een rustige laatste dag zou worden. Helaas, mijn reisgenoten hadden nog een dessertje in de aanbieding. We klommen nog urenlang doelloos op een berg rond, maar goed, het zicht was wel de moeite. Met pijn in de voeten kwamen we terug in Chamonix waar we onze wagen terugvonden. We besloten onszelf nog even te verwennen met een blik in Chamonix en met een goudgeel biertje om ons daarna naar het hotel in Les Houches te begeven voor de laatste nacht.

Helaas, na 7 dagen op pad geweest te zijn hadden we de top van de Mont Blanc/Monte Bianco nog steeds niet gezien. Gelukkig werd het ultieme zicht de allerlaatste dag werkelijkheid, de wolken trokken 's nachts weg en konden we de hoogste top van Europa in volle glorie bewonderen.

De foto's kan je hier vinden.