Etentje ten huize Desnijder

Het is een gewoonte geworden dat we onder vrienden af en toe eens voor elkaar koken. Thomas nodigde ons vrijdagavond uit met de boodschap dat hij een maaltijd voor ons zou fixen.

Iets na zevenen kwam ik bij nummer 13b aan, maar helaas was er niemand van het ontvangstcomité. Na enkele malen de bel geprobeerd te hebben besloot ik dan maar te telefoneren naar Maarten (de broer van Thomas), maar die nam niet op. Gelukkig kreeg ik Thomas aan de lijn die me vertelde dat hij nog in de file stond en nog niet was gaan winkelen. Het zou nog een half uurtje duren vooralleer die thuis kwam, maar ik mocht proberen binnen geraken in huis en het me gezellig maken. Zo gezegd zo gedaan. Ik probeerde de garagepoort, maar die was potdicht, net als de voordeur, maar gelukkig was de achterdeur niet op slot en sloop ik langs daar binnen. Ik besloot Maarten te zoeken, maar toen ik zag dat z'n loopschoenen verdwenen waren kon ik besluiten dat hij het huis uit was om een blokje te gaan lopen. Ik klikte de radio aan en niet veel later belde Joachim aan, om net zoals ik inbreker te spelen ten huize Desnijder. We besloten dan maar een glaasje fris en een zakje chips te halen in de kelder om niet omver te vallen van de honger. Een poosje later kwam Maarten terug van z'n loop en ging alvast van start met het ondooien van de soep en het toasten van de eierwafels die we samen met de zweedse toastjes en pringles verorberden. Een goed uur na het 'binnenbreken' kwamen Thomas en Saar toe met de boodschappen die nodig waren voor het avondmaal.

Op het menu stonden tortilla's met gehakt in tomatensaus en tortilla's met kip in zoetzure saus met mais. Ze smaakten lekker, maar volgens mij had ik toch wat te veel van die eierwafels en zweedse toastjes in m'n buikje geladen om nog veel van het hoofdgerecht te kunnen eten.

Om alles wat te laten zakken gleden we onszelf de zetel in, nadat we de vaatwasmachine volgeladen hadden met ons gebruikte servies en kookpotten. We bekeken nog 'Night at the museum' waarin een heel museum 's nachts tot leven komt en de verschillende volkeren voor wrevel zorgen en de omgeving dan ook op stelten zetten. Maar zoals in elke andere Amerikaanse film komt alles natuurlijk weer goed doordat de klevere held oproept tot 'samenwerking tegen het slechte'. Daarna fietste ik nog door de kletsnatte nacht tot in m'n bedje, want zo'n week stage eist toch zo z'n tol...